دانشجویان معترض با سر دادن شعارهای اعتراضی، از شرکت در امتحانات خودداری کردند. این تحصن به ابتکار دوستان و همکلاسیهای این دانشجویان آغاز شد و بهسرعت گسترش یافت.
بر اساس گزارشها، در ورودیهای دانشگاه فردوسی، نیروهای امنیتی مستقر شده بودند تا مانع پیوستن مردم و حامیان از خارج دانشگاه به تجمع دانشجویان شوند. در همین حال، برنامهریزی شده بود که ساعت ۱۲ ظهر مراسمی با عنوان «گرامیداشت» برای پارسا صفار در داخل دانشکده برگزار شود و با مصادره روایت، او را بهعنوان نیروی وابسته معرفی کنند؛ اقدامی که با تحصن دانشجویان ناکام ماند.
دانشجویان با این اقدام، هم مانع برگزاری امتحانات شدند و هم اجازه ندادند روایت رسمی و تحریفشدهای از آنچه رخ داده است، تحمیل شود.
به گفته شاهدان، جمعیت حاضر در تحصن که عمدتاً از دانشجویان دانشکدههای مختلف بهجز پزشکی تشکیل شده بود، حدود هزار نفر برآورد میشود.
در تصاویر منتشرشده از این تجمع، دانشجویان بهصورت نمادین پشت به مسئولان دانشگاه و پرچمها نشستهاند تا از شناسایی و تصویربرداری توسط مسئولان جلوگیری کنند؛ اقدامی اعتراضی که پیام روشنی از بیاعتمادی و مقاومت دانشجویان در برابر سرکوب دارد.
