در سال ۱۳۲۸ خورشیدی، شخصی بنام گی گو که از ارامنه بود، به همراه شریک ایرانی خود بنام خسروی، مغازه‌ای را در خیابان قوام السلطنه (خیابان سی تیر فعلی) تأسیس کرد و برای نخستین‌بار پیراشکی وارد تهران شد. پیراشکی‌هایی پرشده با کِرِم، کلم، سیب زمینی و سوسیس و کالباس از تولیدات آنها بود. بعدها مغازه آنها تغییر مکان داد و به کنار کافه نادری که یکی از هتل‌ها و کافه‌های قدیمی تهران است منتقل شد. نزدیک بودن این مغازه به کافه نادری و واقع شدنش در خیابان نادری که آن زمان یکی از خیابان‌های مدرن تهران بود، باعث شد تا افراد بسیاری از جمله هنرمندان و ورزشکاران به آن مراجعه کنند.

 اگر اهل پیاده‌روی باشید و گذرتان به خیابان جمهوری و حوالی آن افتاده باشد، حتما چشمتان به پیراشکی خسروی افتاده است. اگر اهل شکم‌گردی باشید، احتمالا قبل از رسیدن به پیراشکی خسروی، از بوی پیراشکی‌های آن مست شده‌اید و ناخوداگاه به سمتش حرکت کرده‌اید .

پیراشکی خسروی بخشی از خاطرات تهران قدیم و میراث ناملموس این شهر است. پیراشکی خسروی، اولین مغازه‌ای است که در تهران به طور تخصصی پیراشکی تولید کرد و خیلی زود جای خودش را بین مردم باز کرد.

در آن سال‌ها، خیابان نادری و اطراف کافه نادری، پاتوق روشنفکران و هنرمندان بود. همین باعث شد این قشر تبدیل به مشتریان پروپاقرص پیراشکی خسروی تبدیل شوند و چون رسانه در دست هنرمندان بود، خیلی زود پیراشکی خسروی شناخته شد و محبوبیتی به دست آورد که تا همین امروز هم ادامه دارد.

به دليل نزديكي اش به سفارت بريتانياي كبير، شايع است كه مشهورترين فردي كه قدم به اين مغازه گذاشته است، وينستون چرچيل، از نامدارترين سياستمداران بريتانيا و نخست وزير انگلستان در زمان جنگ جهاني دوم است