Thursday, March 12, 2015
اطلاعیه سندیکا در مورد دستمزد 94: زندگی شایسته با مزدی عادلانه حق مسلم ماست
اسفند ۱۹, ۱۳۹۳
در حالی که در یک سوی اجتماع اقلیتی نوکیسه و تازه به دوران رسیده از برج
داران و بانک دارن و کلان تاجران وارد کننده و بزرگ دلالان اقتصاد انگلی
دست در دست مافیای زر و زور مرتبط با شبکه اقتصادی فساد اداری قدرت مدار به
کوه ثروت های باد آورده رسیده و با خودروهای چند میلیاردی و قصر و خانه
های شکوهمند چند ده میلیاردی همچون شیوخ پولدار عرب خلیج فارس بر فراز برج
های سر به فلک کشیده، با سفرهای پرهزینه و گران قیمت در ویلا های شخصی
مناطق خوش آب و هوای ایران و جهان زندگی شاهانه و فوق اشرافی برای خود
ترتیب داده و با عیش و نوش سلطنتی روزگار می گذرانند. و به اعتراف مسئولان
مالیاتی صاحبان همین شبکه های اقتصاد غارتی سالیانه فقط حدود دویست و پنجاه
هزار میلیارد تومان از فرار مالیاتی به جیب زده و به یغما می برند و اضافه
بر این به گفته معاون اول رئیس جمهور سیستم فساد اقتصادی شکل گرفته در
دستگاه ها رکورد دار همه ی دوران ها شده و نمونه های بابک زنجانی و رحیمی و
مرتضوی تنها مشتی نمونه از هزاران خروار است.
و اما با تاسف بسیار در سوی دیگرهمین اجتماع، اکثریت چند ده میلیونی کارگران و زحمت کشان شهری و روستایی و حقوق بگیران پایین دستی همچون بیشتر بازنشستگان کارگری و غیر کارگری و معلمان و پرستاران و خرده پایان اقتصادی و مستمری بگیران فرو دست و بی پناه هان اجتماعی همچون هزاران هزار کودکان کار و خیابان و زنان بی سرپرست و بی خانمانان زیر فشار گرانی، تورم، بیکاری و تعبیض ها و ناروایی های گسترده دیگر روزگار را با سختی و رنج می گذارنند و البته صدای ناله و فریاد اعتراضی به آسمان رسیده شان به گوشی نرسیده است.
دراین میان هزینه و بودجه های بر باد رفته از جیب مردم و ریخت و پاش های آنچنانی دستگاه ها و سازمانهای بی سر و ته و بی بو و خاصیت بیرون از نظارت همگانی مردم و سمینار ها، همایش ها و کنفراس ها ی بی ثمر بار زندگی را بر دوش مردم این سرزمین سنگین و سگنین تر می-کند.هوشیاران دلسوز اجتماعی با نگرانی از این تنور داغی که مقصران داخلی لاف زن دوستی با مردم، برای پختن نان قدرت های جهان سرمایه داری بوجود آورده اند، تنها راه برون رفت از این گرداب نابسامانی های عدالت سوز را به درستی دگرگونی های بنیادین بر پایه گسترش دادگری و عدالت اجتماعی و رعایت حقوق عمومی مردم دانسته و از آن میان تعیین دستمزد عادلانه برای کارگران و زحمت کشان و دیگر اقشار آسیب دیده را سرآمد این حقوق مسلم مردمی می دانند. در این راستا سندیکای کارگران شرکت واحد چون دیگر کارگران و زحمت کشان این مرز و بوم رفع ریشه ای بی عدالتی های اجتماعی و تعیین دستمزدی عادلانه بر اساس تامین زندگی آبرومند و شایسته برای کارگران و زحمت کشان و بازنشستگان کارگری و عموم حقوق بگیران خواستاربوده و تلاش و پیگیری و اعتراض جمعی در این باره راحق خود و همه ی کارگران و عموم مردم ایران می داند.
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
و اما با تاسف بسیار در سوی دیگرهمین اجتماع، اکثریت چند ده میلیونی کارگران و زحمت کشان شهری و روستایی و حقوق بگیران پایین دستی همچون بیشتر بازنشستگان کارگری و غیر کارگری و معلمان و پرستاران و خرده پایان اقتصادی و مستمری بگیران فرو دست و بی پناه هان اجتماعی همچون هزاران هزار کودکان کار و خیابان و زنان بی سرپرست و بی خانمانان زیر فشار گرانی، تورم، بیکاری و تعبیض ها و ناروایی های گسترده دیگر روزگار را با سختی و رنج می گذارنند و البته صدای ناله و فریاد اعتراضی به آسمان رسیده شان به گوشی نرسیده است.
دراین میان هزینه و بودجه های بر باد رفته از جیب مردم و ریخت و پاش های آنچنانی دستگاه ها و سازمانهای بی سر و ته و بی بو و خاصیت بیرون از نظارت همگانی مردم و سمینار ها، همایش ها و کنفراس ها ی بی ثمر بار زندگی را بر دوش مردم این سرزمین سنگین و سگنین تر می-کند.هوشیاران دلسوز اجتماعی با نگرانی از این تنور داغی که مقصران داخلی لاف زن دوستی با مردم، برای پختن نان قدرت های جهان سرمایه داری بوجود آورده اند، تنها راه برون رفت از این گرداب نابسامانی های عدالت سوز را به درستی دگرگونی های بنیادین بر پایه گسترش دادگری و عدالت اجتماعی و رعایت حقوق عمومی مردم دانسته و از آن میان تعیین دستمزد عادلانه برای کارگران و زحمت کشان و دیگر اقشار آسیب دیده را سرآمد این حقوق مسلم مردمی می دانند. در این راستا سندیکای کارگران شرکت واحد چون دیگر کارگران و زحمت کشان این مرز و بوم رفع ریشه ای بی عدالتی های اجتماعی و تعیین دستمزدی عادلانه بر اساس تامین زندگی آبرومند و شایسته برای کارگران و زحمت کشان و بازنشستگان کارگری و عموم حقوق بگیران خواستاربوده و تلاش و پیگیری و اعتراض جمعی در این باره راحق خود و همه ی کارگران و عموم مردم ایران می داند.
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
Wednesday, March 11, 2015
Tuesday, March 10, 2015
Monday, March 9, 2015
Sunday, March 8, 2015
Saturday, March 7, 2015
رفسنجانی مشوق گفتوگو در مورد رهبر آینده
یادداشتی از سعید برزین -- اگر آیتالله خامنهای تا دو سال دیگر در قید حیات باشد و بحران پیشبینی نشدهای مملکت را با خود نبرد میتوان تصور کرد که شاید فرصتی برای شکل گرفتن اجماعی جدید درباره رهبری به وجود بیاید.
بستر این روند گفتوگوی عمومی میان جناحهای سیاسی و همچنین مردم عادی است که از زمان انتخاب رئیس خبرگان (اسفند ۹۳) تا انتخاب نمایندگان مجلس خبرگان (اسفند ۹۴) خواهد بود.
در شرایط کنونی در میان مردم و افکار عمومی نشانهای دیده نمیشود که حاکی از اشتیاق فوری آنها به مشارکت در این بحث باشد. در میان جناحها هم فاصلهها زیاد است.
تندروها تلویحاً رفسنجانی و خاتمی را متهم به توطئه برای تشکیل یک شورا (مرکب از رفسنجانی، شاهرودی و حسن خمینی) کردهاند و اصلاحطلبان به نوبه خود گفتهاند تندروها میخواهند پشت شاهرودی سنگر ببندند و وی را عروسک نمایشی صحنه کنند.
بستر این روند گفتوگوی عمومی میان جناحهای سیاسی و همچنین مردم عادی است که از زمان انتخاب رئیس خبرگان (اسفند ۹۳) تا انتخاب نمایندگان مجلس خبرگان (اسفند ۹۴) خواهد بود.
در شرایط کنونی در میان مردم و افکار عمومی نشانهای دیده نمیشود که حاکی از اشتیاق فوری آنها به مشارکت در این بحث باشد. در میان جناحها هم فاصلهها زیاد است.
تندروها تلویحاً رفسنجانی و خاتمی را متهم به توطئه برای تشکیل یک شورا (مرکب از رفسنجانی، شاهرودی و حسن خمینی) کردهاند و اصلاحطلبان به نوبه خود گفتهاند تندروها میخواهند پشت شاهرودی سنگر ببندند و وی را عروسک نمایشی صحنه کنند.
به چالش کشیدن گفتمان مسلط
سخنان رفسنجانی مملو از «ابهام» است و او با سخنان مبهم خود تخم مکث، تردید و تأمل را در حوزه گفتمان حاکم بر آینده رهبر تزریق میکند. مثلاً وقتی در مورد ریاست خبرگان «نه گفته که میآید و نه گفته که نمیآید» در واقع تمام سناریوهای ممکن را پیش چشم میآورد.
شاید منظورش این است که اگر پرچمداران تندرو (مثل مصباح یزدی و علمالهدی) نامزد شدند در برابرشان قد علم خواهد کرد و شاید اگر هاشمی شاهرودی کاندیدا شد در برابرش خواهد ایستاد و شاید به نفع او کنار برود؛ و شاید میخواهد در هر شرایطی داوطلب شود و یا همه اینها بهانه برای چیز دیگری است.
با القاء این شک و تردیدها است که رفسنجانی ذهنها را به دَوَران میاندازد، بحث و جدل را دامن میزند و بدینسان خط قرمزهای رسمی گفتمان غالب را کمرنگ میکند. در واقع، ابهامش تأثیر مشخص دارد چراکه تغییر و تحول در روایت حاکم را تشویق و ممکن میسازد.
تاکنون اصولگرایان مقولات خبرگان و رهبری را حوزه اختصاصی و شخصی خود دانستهاند. حتی عنوان میکنند که «خبرگان را نباید سیاسی کرد»، یعنی اینکه مثلاً این مقولات در عالم ملکوت و شهود است و فقط قدیسین روحانی حق نظر دارند. اما رفسنجانی با بحثهای اخیر خود وارد این حیاط خلوت حاکم شده و فعالان و مردم را هم بدنبال خود فرا میخواند.
یعنی همان مردمی که فقط بین ۱۰ تا ۲۰ درصدشان در مناطق شهری – یعنی مراکز ثروت، تحصیل و مدرنیسم – در انتخابات قبلی خبرگان شرکت کردند و بین ۳۰ تا ۴۰ درصدشان در مناطق دورافتاده و سنتی و کمدرآمد به خبرگان رای دادند.
اشاره تلویحی رفسنجانی به اصل ۱۰۷ قانون اساسی (و اهمیت «مقبولیت عامه» رهبر) است که نیاز به گفتوگو درباره رهبری را نه تنها میان جناحهای سیاسی که میان مردم کوچه و بازار ضروری میسازد. با تزریق این افکار و اندیشهها است که گفتمان مسلط فرسایش پیدا میکند و بدینسان اجماع جدیدی - خواسته یا ناخواسته - در قبال رهبر آینده شکل میگیرد.
Parliament attack spurred by Canada military action - Gunman
Subscribe to:
Comments (Atom)
