Thursday, November 28, 2024
حسین رونقی در تلگرام نوشت: با لبهای دوخته ادامه خواهم داد؛ هر جای ایران باشم، چون اعتراضم یک امر سیاسی است و مسئولیت هر آنچه رخ دهد با جمهوری اسلامی خواهد بود. آخرین وضعیت جسمی (روز یازدهم): لبها متورم و زخم شدهاند. کاهش وزن زیاد، ضعف جسمانی به همراه سرگیجه شدت گرفته و عضلات تحلیل رفتهاند. نوسان فشار خون، نوسان شدید قند خون و افت شدید قند خون. خونریزی گوارشی و ادراری. درد مفاصل و استخوانها. درد کلیه. سهم امروز: سه لیوان آب، دو لیوان چای و تزریق داروها به صورت وریدی و عضلانی. خواستهام همان خواستههای کیانوش است.
Wednesday, November 27, 2024
Tuesday, November 26, 2024
Monday, November 25, 2024
Sunday, November 24, 2024
Saturday, November 23, 2024
بهیاد «آیدا رستمی» و برای «بچههای اکباتان» آمدم؛ بهیاد «نیکا شاکرمی» و برای مادر دادخواهش، «نسرین شاکرمی» با لبانی دوخته دوباره بازمیگردم... تا پای جان پای خواستههای کیانوش آزادی «نسرین شاکرمی»، «توماج صالحی»، «فاطمه سپهری» و «آرشام رضایی» ایستادهام و باور دارم حتی اگر من نباشم، کسانی خواهند بود که پرچمی را که کیانوش برافراشت، استوار نگاه دارند. خواستههای کیانوش با لبها و جان من پیوند خورده است. آنگونه که کیانوش گفت: «هیچکس نباید بهخاطر بیان عقایدش زندانی شود. اعتراض حق هر شهروند ایرانی است. ما برای عشق به زندگی جان داده و میدهیم، نه برای مرگ. آرزومندم روزی ایرانیان بیدار شوند و بر بندگی چیره گردند.» پاینده ایران
Friday, November 22, 2024
Subscribe to:
Posts (Atom)