سکوت جهان در مورد ایران بی طرفی نیست بلکه همدستی است. وقتی افراد بی گناه به دلیل مطالبه کرامت انسانی اولیه کشته، زندانی و ساکت می شوند، نگاه کردن به دور یک انتخاب است. حقوق بشر به جغرافیا، سیاست یا راحتی بستگی ندارد. اگر عدالت در هر جایی اهمیت دارد، باید در همه جا اهمیت داشته باشد. تاریخ نه تنها ستمگران را به یاد می‌آورد، بلکه کسانی را نیز به یاد می‌آورد که در حالی که زندگی‌ها ویران می‌شد سکوت کردند.

 The world’s silence about Iran is not neutrality — it is complicity.

When innocent people are killed, imprisoned, and silenced for demanding basic human dignity, looking away is a choice. Human rights do not depend on geography, politics, or convenience. If justice matters anywhere, it must matter everywhere. History remembers not only the oppressors, but also those who stayed silent while lives were destroyed.